bazen de uyumaya üşenecek kadar tembelim

ve uyanmaya üşenecek kadar bıkkın hayattan.
halbuki daha yolun başındasın diyor şair,

ama ben şimdiden çok yoruldum.

ya bu şarkılar da olmasa...

Sabır

"kaderime razı gelmeyen, belama sabretmeyen, nimetime şükretmeyen, bahşişimle kanaat etmeyen,
benden başka bir rabbe tapsın."

o halde ya sabır...

Sevgililer Günü

Limon Ağacı 2

1.BÖLÜM ü buradan okuyun.

O GÜN

bir yaz akşamını hayal ediyorum. saat 7, bilemedin 8. serin bir rüzgar var; belki yağmur yağacak, belki yağmur yağmış. lakin şimdi güneş var. ama bütün ihtişamıyla vurmuyor yüzüne. akşam güneşi güzele vurur derlerdi oysa. güneş yeri ve göğü kızıla boyamış giderken. kan göllerine dönmüş sanki önünde durduğumuz uçsuz mavilik. su mavi değil.

yanımdasın hiç bir şey olmamış gibi. ben sigarayı, sen beni bırakmamışsın gibi yani; her şey yerli yerinde. denize karşıyız, belki de göl. fark etmez sonuçta susuyoruz ikimizde. zaten sen yanımdayken söyleyecek çok az lafım olurdu benim. gözlerini izlemeyi tercih ederdim daha çok. çünkü bilirsin daedalus'un labirentine benzetirdim gözlerini. gözlerin içine her düştüğümde yönümü kaybettiğim dönüşü olmayan bir dehliz.... yani kara gözlerin, karanlık bir gecede peşine düştüğüm Şems'im...

kronolojik olarak hangisi önceydi bilmiyorum. sanıyorum önce sen girdin hayatıma. ben çukurun en dibine batmış, güzel olan her şeyden vazgeçmişken. sonra sen... sevmek güzel şey sonra. bana bir el atışın. yeniden hayata tutunuşum. ve çıkarışın beni o boktan hayattan. işte bu yüzden sevgilim; sana bir hayat borcum vardı benim. şayet gitmeseydin!

şayet gitmeseydin, ben en çok seni özlerdim her nefes aralarında. yani ben yarım aklımla, pamuk ipliğiyle tutunmuşken hayata sana dört elle bütün benliğimle sarılırdım. gitmesen bana can verirdin, gidersen bir limon ağacına. 

ama gözlerin diyorum sevgilim, ne kadar da fersiz bakıyor bu kez. bir sorun var anlıyorum. sen hiç susmazdın böyle uzun. söyleyemediğin şeyler var, söylemek isteyip de sustukların. ama olsun sen yine de her halinle güzelsin.