Bu ara acayip acayip şarkılar dinleyesim var. Söz gelimi bu;
Haziran biterken ömrümün bilemediğim, hatırlayamadığım bir zamanlarına gittim sanki bu şarkıyı ilk dinleyince. Ve ben şimdi hiç gelmek istemiyorum ordan. Ondandır, bilgisayarımda oyun oynarken dahi bu şarkıyı dinliyor olmam avaz avaz.
Ara sıra bana böyle oluyor. Can sıkıntısıyla, içimin içime sığmamasının karşımı bi duygu birikimi var içimde. Belki de ilk defa hafta sonu geldiğine üzüldüm. Nedeni biliyorum, biliyorum da söylemesem daha iyi. Hani olur ya oyuncağı elinden alınan bir çocuk gibi kalıvermekten korkuyorum yine. İşte 1 ay kadar sonra muhtemelen ben yine aynı ben olacağım. Yani bu şarkıdan önceki halim.
Anahtarlarımı unutuyorum, yemek yiyemiyorum, kendi kendime konuşurken yakalıyorum kendimi. Diyorlar ki "sevdalı mısın?". Bilmem diyorum. Aslında biliyorum da işte söylemesem daha iyi.
1 ay. Belki de daha kısa. Acaba izin kullanmak için kötü bir pazartesi mi seçtim?
