o günden sonra kuracak güzel bir cümlem olmadı hiç dünya için.
rüyalarım tüller ve silahlardan bu yana sisli.
kıvrılıp giden dalgın bir yol,
yolda eski bir taş,
limanda bağlı bir tekne,yosunlu bir halat gibi durdum.
uzağımda açık denizdi o, yürüdü gitti.
ben kıyıda ıssız bir ev,
ince boğazda gıcırdayan tahta bir iskele,
iskelede bir lastik,
az ileride turuncu bir şamandıra,
içimde kuzeyden bir hatıra aksiyle durgun suya vurdum.
bir siyah beyaz kare içinde,
hepsi hepsi bir hatıra işte;
bıraktın, unuttum, unutuldum.
seni kırdığım yerden beni de kırdılar,
ben hiç bir cümleye ağlayamam artık seni.
birhan keskin
