Siyaha siyah, beyaza beyaz demeyi nasıl becerebilirdim birini kırmadan? Gri, renklerin en kirlisi. Çünkü suya sabuna hiç dokunmayanı. Birine "senle aynı düşünceleri savunmuyorum" demeyi becerememekten doğan yorum yapmama hâli? Griydim, az evvel "gıybet günah" deyip, kapıdan çıkan adamın arkasından kara kara konuşana sus diyemediğim için. Griydim ve kirliydim.
Mesela o gece sen bavulunu toplarken koyu renkli cümleler dökülebilirdi dudaklarımdan. Siyah ama dürüst olabilirdim hiç değilse. Muhtemelen çok kızardın. Hatta belki tartışırdık ilk defa. Oysa ben, bütün soğukkanlılığımla susmayı yeğeledim. Beyaz bir "kal" da iyi olurdu belki ama susup kahvemi yudumlamayı, kitap okuyormuşum gibi yapmayı gri olmak saydım. Bu seni kırmazdı. Beni de incitmedi. Sadece biraz kirletti.
Öyle sanıyorum sende griydin kendince. Benim siyah yanlarıma beyaz dediğin için kendi kendini rahatlattın. Çünkü "sen temizsin" demekti bu. Keşke her şeyi göze alarak gerçeği söyleyebilseydin. Belki o zaman beni kirletmezdin.
