Yalnızlıkla aramız hiç bozulmadı bizim. Sağ olsun beni hiç yalnız bırakmadı. Ama sensizlik; o başka işte onu becerebilir miyim bilmiyorum bak. Bi denmek lazım.
Hatırlarsın ilk acıttığında içimi "kalbim zaten tuzla buz daha neyini kıracaksın" demiştim. Şimdi ki başka ama.
Özenle toplayıp o parçaları, tek tek yapıştırdıktan sonra ustaca bir sakarlıkla düşürdün elinden kalbimi. Ve şimdi gidiyorsun kırıklarıma basa basa. Aman canın yanmasın, ben kıyamam ki sana, sen "bize" kıymışken bile. Canın sağ olsun demek bir ironi midir saçlarımdan bile kan damlarken.
Yine de sen git karlı bir aralık sabahı, mayalanmış kıyamete 1 kala. Vicdanın rahat uyu. Ben toplarım senden arta kalanları itinayla.
